پر از پاییز

از پنجره ی اتافم پاییز را می نگرم

باران را

رنگ رنگ درختان را

هوایش کنج دلتنگیست

بهانه است

آسمان با بهانه ی پاییز می بارد

هوای من از تو پاییز است

آسمان من از تو ابری

روزهای من از تو باران

اتاق من پر از پاییز است

من پر از بهانه برای نوشتن

من از جای خالی تو سرشار

پنچره به تماشای پاییز می نشیند

اتاق من پر از دلتنگی های پاییز می شود